<strong>Αναδημοσιεύουμε από το <span style="color: #ff0000;"><a style="color: #ff0000;" href="http://www.greekamericanmedia.com/">Greek American Media</a></span></strong>

Σε αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε σήμερα στο CNN ο δημοσιογράφος ερευνητής Carl Bernstein, διάσημος για την δημοσιοποιηση του σκανδάλου <a class="mw-redirect" title="Watergate" href="https://en.wikipedia.org/wiki/Watergate">Watergate</a> στις 18 Ιουνίου του 1972, προβαίνει σε σειρά αποκαλύψεων για τον πρόεδρο Τραμπ, οι οποίες στην πλειοψηφία τους δεν προξενούν και ιδιαίτερη έκπληξη σε εμάς που ζούμε και παρακολουθούμε τον πολιτικό βίο του Προέδρου της Αμερικής.
<div class="_3_bl">
<div class="_5w1r _3_om _5wdf">
<div class="_4gx_">
<div class="_1aa6">
<div class=""><span class="_5yl5">Δεν μας προκαλούν έκπληξη οι αναφορές / αποκαλύψεις του Carl Bernstein για προσβολές, μειωτικούς χαρακτηρισμούς και ύφος σαδιστικό απέναντι σε γυναίκες συνομιλητές του, ακόμη και αν αυτές ήταν η Καγκελάριος της Γερμανίας, η, και η Πρωθυπουργός της Αγγλίας. Επίσης, δεν μας εξέπληξε η αναφορά του Bernstein στην επιρροή που είχε πάνω στον πρόεδρο της Αμερικής ο Ρώσσος ομόλογός του Βλαδίμηρος Πούτιν. Όπως επίσης καθόλου παράξενο δεν ήταν το γεγονός πως ο Αμερικανός πρόεδρος αναλωνόταν στην υποτίμηση των προκατόχων του στις συζητήσεις με ξένους ηγέτες. Ακόμη και η αναφορά του Bernstein σε αδυναμία σοβαρής και ουσιαστικής συζήτησης από μέρους του προέδρου σε θέματα υψίστης εθνικής σημασίας με ξένους ηγέτες, ουδόλως μας προξένησε έκπληξη, μιας και ο Πρόεδρος Τραμπ ήταν περήφανος για την μη γνώση της πολιτικής και διπλωματίας, και προεκλογικά αυτή του , την αδυναμία, την έκανε σύνθημα και παντιέρα, προτάσσοντας την MH-ΠΟΛΙΤΙΚΉ έναντι του καλού-επιτυχημένου επιχειρηματία.</span></div>
<div></div>
</div>
</div>
</div>
</div>
<div class="_3_bl">
<div class="_5w1r _3_om _5wdf">
<div class="_4gx_">
<div class="_1aa6">
<div class=""><span class="_5yl5">Το ενδιαφέρον μας δεν το κέντρισε ούτε και η αναφορά του ερευνητή Carl Bernstein στο γεγονός ότι ο Πρόεδρος Τραμπ είχε στην ατζέντα του την επανεκλογή του το 2020 και την στήριξη του από ξένους ηγέτες, και όχι το εθνικό συμφέρον της Αμερικής, γεγονός που πολλάκις διατυμπάνιζε όταν το Κογκρέσο ερευνούσε το Ουκρανικό Ζήτημα</span></div>
</div>
</div>
</div>
</div>
Αυτό που κέντρισε το ενδιαφέρον μας στην συνέντευξη, ήταν το σημείο όπου ο Carl Bernstein κάνει επανειλημμένη αναφορά στον Τούρκο Πρόεδρο και τον τρόπο που ο Τραμπ προσέγγιζε την σχέση του με τον Μουσουλμάνο ηγέτη. Για εμάς που παρακολουθούμε το πολιτικό γίγνεσθαι στην Αμερική, θα ήταν έκπληξη ο Προόεδρος Τραμπ να μην ήταν στο τσεπάκι του τούρκου προέδρου. Όπως έκπληξη θα αποτελούσε αν ο Bernstein έλεγε πως ο Πούτιν δεν τον είχε "του χεριού του", μιας και ο δημοσιογράφος λέει χαρακτηριστικά πως ο Προόεδρος Τραμπ
<p style="text-align: center;"><em><strong>"Στα τηλεφωνήματα του με τον Πούτιν έψαχνε σχεδόν δουλικά την επιβεβαίωση από τον Πούτιν, κομπάζοντας για τον εαυτό του λέγοντας (ο ίδιος για τον εαυτό του), "<span style="color: #ff0000;"><span style="color: #000000;">ο Τραμπ είναι σπουδαίος επιχειρηματίας"</span></span>, ξεφτιλίζοντας τους προκατόχους του George Bush <span class="_5yl5">και </span> Barack Obama" </strong></em></p>
https://www.youtube.com/watch?v=14x2soX5mZI&amp;t=22s

Στην περίπτωση όμως της σχέσης του Ερντογάν με τον Πρόεδρο Τραμπ μείναμε εμβρόντητοι, όταν ο δημοσιογράφος ερευνητής αναφέρει χαμογελώντας πως:
<div class="_3_bl">
<div class="_5w1r _3_om _5wdf">
<div class="_4gx_">
<div class="_1aa6">
<div class="" style="text-align: center;"><em><strong><span class="_5yl5"><span class="_5yl5">"ο Ερντογάν όχι απλά επικοινωνούσε 2 φορές την εβδομάδα, αλλά τον έπαιρνε τηλέφωνο ακόμη και όταν ο πρόεδρος έπαιζε γκολφ, </span></span>γιατί ο Τραμπ έδωσε εντολή ο Ερντογάν να έχει πρόσβαση ανά πάσα στιγμή."</strong></em></div>
<div></div>
</div>
</div>
</div>
</div>
<div class="_3_bl">
<div class="_5w1r _3_om _5wdf">
<div class="_4gx_">
<div class="_1aa6">
<div class=""><span class="_5yl5">Και όλα αυτά όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος, γινόντουσαν κατά παράβαση του διπλωματικού πρωτοκόλλου, αλλά και του πρωτοκόλλου ασφαλείας των επικοινωνιών με ξένους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων</span></div>
</div>
</div>
</div>
</div>
O Carl Bernstein κάνει ιδιαίτερη αναφορά στη προβληματική / ύποπτη επικοινωνία του Τραμπ με τους συγκεκριμένους ηγέτες (Ερτογκάν και Πούτιν) όπου δημιουργεί σοβαρά ερωτηματικά για καποιον που ακουγε αυτές τις συνομιλίες.

Και συνεχίζει ο Bernstein  λέγοντας πως με κάποιο τρόπο:
<div class="_3_bl">
<div class="_5w1r _3_om _5wdf">
<div class="_4gx_">
<div class="_1aa6">
<div class="" style="text-align: center;"><strong><em><span class="_5yl5">"οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες βρήκαν το πρόγραμμα του Αμερικανού προέδρου, και έλεγαν στον Ερντογάν ποτέ να τον παίρνει τηλέφωνο. Tο πιο απίστευτο το όποιο πληροφορήθηκα, σε όλες τις επικοινωνίες των 2, ήταν ότι (τα τηλεφωνήματα του Ερντογάν) είχαν να κάνουν με τις δυνάμεις της Αμερικής να αποσυρθούν από την Συρία με απαίτηση του Ερντογάν, ανοίγοντας τον δρόμο για τους συμμάχους μας τους Κούρδους, συμμάχους μας στο Ιράκ και στην Συρία να γίνουν αντικείμενο σφαγής από τον Ερντογάν"</span></em></strong></div>
</div>
</div>
</div>
</div>
O Carl Bernstein καταλήγει λέγοντας πως η πολιτική αυτή του Τραμπ, και ο έλεγχος του από τον Πούτιν και τον Ερτογάν είχε σαν αποτέλεσμα την παράδοση του "μαγαζιού" (της Συρίας), κατά κύριο λόγο εξαιτίας των τηλεφωνημάτων με τον Ερντογάν.

&nbsp;

https://www.youtube.com/watch?v=-b9h0l0w1u0

<span style="color: #ff0000;"><strong>Για την ιστορία</strong></span>, όλοι θυμόμαστε πως πραγματικά ο Πρόεδρος της Αμερικής, απέσυρε τα Αμερικανικά στρατεύματα από την Συρία, ανοίγοντας τον δρόμο για την προδοσία των συμμάχων μας των Κούρδων. Όπως επίσης θυμόμαστε, η απόσυρση αυτή έφερε τεράστιες αντιδράσεις κατά κύριο λόγω από τους Ρεπουπλικανούς συντηρητικούς γερουσιαστές και το βαθή συντηρητικό κατεστημένο. Η κίνηση του προέδρου για παράδοση περιοχών που για χρόνια η Αμερική έδωσε Τρισεκατομμύρια και ανθρώπινες ζωές για να ελέγξει , αποτέλεσε τον λόγο για παραιτήσεις υψηλόβαθμων στελεχών στην Κυβέρνηση Τραμπ (βλέπε  Jim Mattis), και έγινε αιτία για σφοδρές αντιδράσεις από μεγάλη μερίδα του συντηρητικού κόσμου στην Αμερική.
<div class="_3_bl">
<div class="_5w1r _3_om _5wdf">
<div class="_4gx_">
<div class="_1aa6">
<div class=""><span class="_5yl5">Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο Πρόεδρος Τραμπ στάθηκε ακοίμητος φρουρός για τα συμφέροντα της Τουρκίας όταν πρόβαλε βέτο σε τυχόν κυρώσεις κατά της Τουρκίας εναντιωνόμενος σε πλειοψηφίες άνω του 90% στην Αμερικανική βουλή αλλά και Γερουσία. Ο πρόεδρος Τραμπ στην συγκεκριμένη ρήξη με τους δικούς του Ρεπουπλικανούς κατά κύριο λόγο (βλέπε  Sen. Lindsey Graham -R-SC-) , βρήκε συμπαραστάτες μεγάλο μέρος του Ισλαμικού και Τουρκικού Λόμπι με προεξάρχουσες προσωπικότητες από το αντίπαλο δημοκρατικό κόμμα, όπως η συνεργάτης του Ερντογάν Σομαλία Ισλαμιστής Δημοκρατική βουλευτής της Μινεσότα, Ilhan Abdullahi Omar. </span></div>
<div></div>
<div class=""><span class="_5yl5">Όπως φαίνεται από την Ιστορία, και όχι απλά από τις δηλώσεις του Carl Bernstein, ο Πρόεδρος Ερντογάν, πραγματικά του Τραμπ, "του πήρε και τα σώβρακα", εφόσον εξαιτίας των προαναφερόμενων συνομιλιών τους (αλλά και άλλων λόγων που δεν γνωρίζουμε ), αλλά και της επιρροής των 2 συμμάχων (Πούτιν και Ερντογάν) πάνω στον Αμερικανό Πρόεδρο, τα "θέλω" των  των Ρώσων </span>αλλά και <span class="_5yl5">των  </span>Tούρκων, και συγκεκριμένα του Ερντογάν, έγιναν πράξη</div>
</div>
</div>
</div>
</div>
By Alex Ammohostianos