Πυρ ομαδόν κατά Τουρκίας είχαμε τις τελευταίες 24 ώρες, από Λίβανο, Γερμανία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
<p style="text-align: center;"><strong><span style="color: #ff0000;"><img class="size-medium wp-image-6695 alignleft" src="https://www.ny-greeks.com/wp-content/uploads/2020/08/Livanos-300x150.jpg" alt="" width="300" height="150" /></span></strong></p>
<strong><span style="color: #ff0000;">Λίβανος</span></strong>
<p style="text-align: center;"><strong><span style="color: #ff0000;">«Η Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι και δεν θα γίνει ποτέ τουρκική λίμνη»
</span></strong></p>
<strong>Από τον Λίβανο </strong>και πιο συγκεκριμένα από τον τέως Υπουργό Άμυνας του Λιβάνου Yacoub Riad Sarraf (Φωτογραφία αριστερά), έρχεται η τρίτη επίθεση εναντίον της Τουρκίας

O Sarraf, που παρεμπίπτοντος είναι χριστιανός ορθόδοξος στο θρήσκευμα, σε ανάρτηση καταπέλτη στο Facebook, στρέφεται κατά της Τουρκίας και των παράνομων ενεργειών της στην Ανατολική Μεσόγειο.

O Sarraf γράφει σε έντονη επικριτική γλώσσα που δεν μας έχουν συνηθίσει ούτε αξιωματούχοι της Αθηνά αλλά ούτε και  της Λευκωσίας .

<strong>Ακολουθεί μεταφρασμένη ανάρτηση που έγινε στις 28 Ιουλίου: </strong>

<em>Τις τελευταίες ημέρες, η Τουρκία προέβη σε προκλήσεις και αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων τριών γειτονικών κρατών, της Ελλάδας, της Συρίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κατά τρόπο καταχρηστικό, που προδίδει τις πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησής της να δημιουργήσει ξέσπασμα έντασης σε ολόκληρη την περιοχή, η Τουρκία ανακοίνωσε σχέδια για μια έρευνα γεώτρησης σε μια περιοχή που δεν ανήκει στην διεθνώς αναγνωρισμένη ΑΟΖ της. Η ανακοίνωση των ερευνών στον βυθό της Ανατολικής Μεσογείου δεν είναι μεμονωμένη τουρκική πρωτοβουλία. Αυτό είναι το τελευταίο επεισόδιο μιας τακτικής επανειλημμένης επιθετικότητας που κάθε φορά γίνεται λίγο πιο έντονη. Η ανακοίνωση της NAVTEX και - πάνω απ 'όλα - η έξοδος του τουρκικού μη στρατιωτικού στόλου, προκειμένου να στρατιωτικοποιηθεί περαιτέρω η κρίση με την Ελλάδα, είναι μια συνειδητή κίνηση να σκοτεινιάσει την ατμόσφαιρα, ειδικά σε μια εποχή τα πνεύματα έχουν οξυνθεί εξαιτίας της μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.</em>

<em>Η επίθεση της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο δεν είναι νέο φαινόμενο, καθίσταται όλο και πιο δύσκολο να συγκρατηθεί. Η διεθνής συγκυρία, μια πλήρως διαστρεβλωμένη αντίληψη των σχέσεων εξουσίας στην περιοχή, οδηγεί την Τουρκία να παραβιάζει το ένα σύνορο μετά το άλλο. Από τη Λιβύη στη Συρία, η Τουρκία είναι μια σταθερή πηγή αστάθειας.</em>

<em>Ο φερόμενος σταθεροποιητικός ρόλος της είναι ένα καμουφλάζ, το οποίο κρύβει τους πραγματικούς στόχους της Τουρκίας, την προβολή, δηλαδή, αυτού του περίεργου νεο-ομολογιακού οθωμανισμού, ο οποίος δεν είναι τίποτα άλλο από μια εθνικιστική ζάλη που δεν σχετίζεται με την πραγματικότητα και ενδεχομένως να έχει κατακλυσμικές επιπτώσεις. Αυτός ο επεκτατισμός είναι η παραβίαση του διεθνούς δικαίου και η παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων των άλλων χωρών της περιοχής. Η Τουρκία παραβιάζει τα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, απειλεί την Ελλάδα, αποσταθεροποιεί τη Λιβύη, αλλά και τη Συρία, και πρόσφατα θέλει να παίξει ρόλο στον Καύκασο. Η Τουρκία εμφανίστηκε χωρίς πρόσκληση σε όλους αυτούς τους τομείς. Κανείς δεν ζήτησε την παρέμβασή της στη Συρία ή τη Λιβύη και σίγουρα κανείς δεν αισθάνεται ασφαλής όταν ο τουρκικός στόλος θέλει να ελέγξει την Ανατολική Μεσόγειο σαν να ήταν τουρκική λίμνη.</em>
<em>Η Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι και δεν θα γίνει ποτέ μια τουρκική λίμνη, απλώς και μόνο επειδή πολλές χώρες έχουν ίσα δικαιώματα σε αυτήν και είναι η μητέρα του πολιτισμού, της κουλτούρας και της φιλίας. Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να μοιραστεί η Ανατολική Μεσόγειος, αυτόν της καλόπιστης συνεργασίας, του διαλόγου και των παγκόσμιων αναγνωρισμένων αρχών.</em>

<em>Επιπλέον, δεν υπάρχει ούτε μια πολυμερής ένωση ή οργανισμό που να χαιρετίζει την αναταραχή που έχει δημιουργήσει η τουρκική στάση στην Ανατολική Μεσόγειο τα τελευταία χρόνια. Δυστυχώς, η ρητορική καταδίκη των τουρκικών προκλήσεων από την ΕΕ, ή χώρες όπως η Αίγυπτος, η Γαλλία, η Γερμανία ή οι ΗΠΑ, δεν γίνεται αντιληπτή από την Τουρκία, όπως θα έπρεπε, αλλά εκλαμβάνεται ως ένδειξη ανοχής, ενθάρρυνσης ή ακόμη χειρότερης αδυναμίας . </em>
<em>Η Ελλάδα ως μέλος της ΕΕ είναι ένας κρίσιμος παράγοντας σταθερότητας στην περιοχή, μια γέφυρα μεταξύ της Μέσης Ανατολής, της Βόρειας Αφρικής, των Βαλκανίων και της Ευρώπης και δεν έχει τίποτα να φοβάται από τις απειλές ισχύος και εκφοβισμού που δεν συνάδουν ούτε με το πνεύμα των καιρών ούτε με τις πραγματικές ισορροπίες. Όποιος προσπαθεί να μετατρέψει την περιοχή σε πεδίο πολεμικών αντιπαραθέσεων και ανισορροπιών είναι καταδικασμένος να αποτύχει οικτρά. </em>

<em>Η Ελλάδα, ο Λίβανος και η Κύπρος, σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, έχουν την αλληλεγγύη κάθε ειρηνικού έθνους στην Ανατολική Μεσόγειο και πέραν αυτής, επειδή έχουν μαζί τους την αδιαμφισβήτητη δύναμη του διεθνούς δικαίου, αλλά και την αποδεδειγμένη θετική συμβολή στη σταθερότητα σε όλα τα δύσκολα μέτωπα η περιοχή. Και αυτό είναι κάτι που κανείς δεν πρέπει να ξεχάσει.</em>

https://www.facebook.com/Yacoub.R.Sarraf/posts/1649395405216146

<strong><span style="color: #ff0000;">Γερμανία</span> </strong>
<p style="text-align: center;"><span style="color: #ff0000;"><strong>«Ο αλαζονικός ηγέτης»</strong></span></p>
Από την Γερμανία και πιο συγκεκριμένα από το περιοδικό Spiegel, έχουμε το άρθρο για τον  Ερντογάν με τον τίτλο <strong>«Ο αλαζονικός ηγέτης». </strong>(Αναδημοσιεύουμε από Naftempporiki)

Tο περιοδικό Der Spiegel αναφέρεται στη νέα φάση της επιθετικής εξωτερικής πολιτικής Ερντογάν, με αφορμή την «πομπώδη» μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί και την μουσουλμανική προσευχή την ημέρα της επετείου της υπογραφής της συνθήκης της Λωζάνης, για να δείξει ο Ερντογάν ότι <em><strong>«η κληρονομιά του Ατατούρκ έχει ξεπεραστεί» και ότι ο ίδιος «δεν αναγνωρίζει πλέον τα υπάρχοντα σύνορα»</strong></em>. Δεύτερη αφορμή οι προκλήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και το Καστελόριζο, <em><strong>«όπου μόνο μετά την παρέμβαση Μέρκελ, σύμφωνα με ΜΜΕ, απεφεύχθη μια ένοπλη σύρραξη»</strong></em>. Σε αυτά προστίθενται η στάση της Τουρκίας στο συριακό και το λιβυκό μέτωπο.

Η ανάλυση εστιάζει στην πρόσληψη του νέο-οθωμανισμού από τον Ερντογάν, ξεκινώντας με μια αναφορά στον θεωρητικό θεμελιωτή του, τον πρώην πρωθυπουργό, υπΕξ και σύμβουλο του Ερντογάν Αχμέτ Νταβούτογλου, ο οποίος το 2001 δημοσίευσε το βιβλίο «Στρατηγικό Βάθος», στο οποίο εξέθετε τις απόψεις του για τη νέα τουρκική εξωτερική πολιτική. <em><strong>«Ο Νταβούτογλου οραματίστηκε την Τουρκία στο πλαίσιο της οθωμανικής παράδοσης ως ηγέτιδα από τη Βόρεια Αφρική ως τα Βαλκάνια. Αυτή η θέση έγινε δεκτή από τον νέο τότε ισλαμιστή πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν»</strong></em>, αναφέρει το Spiegel, συμπληρώνοντας όμως ότι οι στενές σχέσεις των δύο ανδρών ανήκουν πλέον στο παρελθόν. <strong><em>«Ο Νταβούτογλου εγκατέλειψε το κυβερνών κόμμα AKP πέρυσι και ίδρυσε δικό του. Ωστόσο, το δόγμα του, ο νεο-οθωμανισμός, εφαρμόζεται σήμερα περισσότερο από ποτέ»</em></strong>. Σε τι διαφέρει όμως το αρχικό δόγμα Νταβούτογλου από τη νέα προσέγγιση Ερντογάν;

<strong>Από το δόγμα Νταβούτογλου στον νέο τουρκικό ιμπεριαλισμό</strong>

Το Spiegel παρατηρεί: <em><strong>«Ο ιμπεριαλισμός του Νταβούτογλου είχε κυρίως θρησκευτικά κίνητρα. Ήθελε να καθιερώσει την Τουρκία ως ηγέτιδα των σουνιτών, έργο που απέτυχε άδοξα στα χρόνια που ακολούθησαν την Αραβική Άνοιξη. Ο Ερντογάν είναι επίσης ισλαμιστής. Αλλά αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία για τον ίδιο είναι η διεθνής παρουσία. Η ιδεολογία είναι δευτερεύουσας σημασίας. Ο τουρκικός νεο-οθωμανισμός του 2020 είναι επομένως διαφορετικός από τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης του ΑΚΡ: πιο ρεαλιστικός, δεν κάνει διακρίσεις, είναι πιο απρόβλεπτος. Ο Ερντογάν κάνει ό,τι και ο Πούτιν. Πηγαίνει οπουδήποτε προκύπτει ευκαιρία: σχεδιάζει στρατιωτικές βάσεις στη Βόρεια Αφρική, χτίζει τζαμιά στα Βαλκάνια, καταλαμβάνει τμήματα της Συρίας. Η Άγκυρα εκμεταλλεύεται το κενό που δημιουργείται από την αποχώρηση των ΗΠΑ από την παγκόσμια πολιτική»</strong></em>.

Η ανάλυση κλείνει με αναφορά στη στάση της Ευρώπης: <em><strong>«Ακόμη και μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες, οι Ευρωπαίοι δεν βρήκαν τρόπο να αντιμετωπίσουν σωστά τον ταραχοποιό από την Άγκυρα. Οι στενοί οικονομικοί δεσμοί με την Τουρκία θα τους παρείχαν μέσα για να σταματήσουν τον Ερντογάν. Στην ανάγκη η ΕΕ και η γερμανική κυβέρνηση θα μπορούσαν να ασκήσουν πίεση στην Τουρκία μέσω οικονομικών κυρώσεων. Αντ 'αυτού, παρακολουθούν τις εξελίξεις με ένα μείγμα αδυναμίας και νευρικότητας, καθώς ο Τούρκος πρόεδρος ενισχύει την επιρροή του - και συνεχίζει να αποσταθεροποιεί την περιοχή»</strong></em>.

<span style="color: #ff0000;"><strong>Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα</strong></span>
<p style="text-align: center;"><span style="color: #ff0000;"><strong><em>«Δεν γίνεται διαχείριση των σχέσεων με απειλές και δεν χωράνε αποικιοκρατικές αυταπάτες στη σημερινή εποχή» .</em></strong></span></p>
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και πιο συγκεκριμένα ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Ανουάρ Γκαργκάς κάλεσε σήμερα την Τουρκία να σταματήσει να ανακατεύεται στις υποθέσεις των αραβικών χωρών του, επικρίνοντας τα σχόλια που έκανε ο τούρκος υπουργός Άμυνας σχετικά με τη Λιβύη.

Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ότι ο τούρκος υπουργός επέκρινε τις ενέργειες των ΗΑΕ στη Λιβύη.

Τα ΗΑΕ, μαζί με την Αίγυπτο, στηρίζουν τον ισχυρό άνδρα της ανατολικής Λιβύης, στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ, οι δυνάμεις του οποίου μάχονται εναντίον της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Τρίπολης. Η Τουρκία έχει αυξήσει την υποστήριξή της προς την κυβέρνηση της Τρίπολης.

O Γκαργκάς έγραψε στο Twitter:
<p style="text-align: center;"><strong><em>«Δεν γίνεται διαχείριση των σχέσεων με απειλές και δεν χωράνε αποικιοκρατικές αυταπάτες στη σημερινή εποχή» .</em></strong></p>
Χθες, η Τουρκία επέκρινε έντονα τις “κακοπροαίρετες” ενέργειες των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στη Λιβύη. <em><strong>«Το Αμπού Ντάμπι κάνει κάποια πράγματα στη Λιβύη και τη Συρία. Όλα αυτά καταγράφονται. Όταν έρθει η ώρα θα γίνει ο λογαριασμός»</strong> </em>δήλωσε ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό δίκτυο al Jazeera.

<em><strong>«Πρέπει να ρωτήσουμε το Αμπού Ντάμπι από πού προέρχεται αυτή η εχθρότητα, αυτές οι κακές προθέσεις, αυτή η ζήλια»</strong></em>, πρόσθεσε ο Ακάρ, σύμφωνα με την τουρκική μετάφραση της συνέντευξης αυτής που έδωσε στη δημοσιότητα το τουρκικό υπουργείο Άμυνας.

Οι δηλώσεις Ακάρ έγιναν την ώρα που η ένταση οξύνεται ανάμεσα στις χώρες που εμπλέκονται στη σύγκρουση στη Λιβύη μεταξύ της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας (GNA), την οποία αναγνωρίζει ο ΟΗΕ και έχει την έδρα της στην Τρίπολη, και του στρατάρχη Χάφταρ.

«Πρέπει αυτές οι χώρες να σταματήσουν να στηρίζουν (τον Χάφταρ) ώστε να επανέλθει η σταθερότητα και να γίνουν διαπραγματεύσεις για εκεχειρία. Πρέπει να ασκήσουν πιέσεις στον πραξικοπηματία Χάφταρ να εγκαταλείψει κάποιους από τους στόχους του», υπογράμμισε ο Ακάρ.

Η ένταση έχει αυξηθεί τις τελευταίες εβδομάδες, με την Αίγυπτο να απειλεί να επέμβει στρατιωτικά αν η GNA προελάσει προς τη στρατηγικής σημασίας πόλη Σύρτη, επόμενο δηλωμένο στόχο των δυνάμεων της Τρίπολης.

Η σύγκρουση στη Λιβύη έχει οξύνει τις σχέσεις Άγκυρας- Αμπού Ντάμπι, οι οποίες είχαν επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια λόγω της αντιπαράθεσής τους επειδή η Τουρκία στηρίζει το Κατάρ στη διαμάχη του με τις χώρες του Κόλπου.

Αν και η Τουρκία αποφεύγει να επιτεθεί άμεσα στην ισχυρή Σαουδική Αραβία, δεν διστάζει να επικρίνει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

&nbsp;

Πηγές: - ΑΜΠΕ - Reuters - Naftemporiki - Sigmalive -

Cover Photo by <a class="oajrlxb2 g5ia77u1 qu0x051f esr5mh6w e9989ue4 r7d6kgcz rq0escxv nhd2j8a9 nc684nl6 p7hjln8o kvgmc6g5 cxmmr5t8 oygrvhab hcukyx3x jb3vyjys rz4wbd8a qt6c0cv9 a8nywdso i1ao9s8h esuyzwwr f1sip0of lzcic4wl oo9gr5id gpro0wi8 lrazzd5p" tabindex="0" role="link" href="https://www.facebook.com/dawndotcom/?__tn__=-UC*F">Dawn.com</a>